Shemoqmedis eparqia

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Shemoqmedis eparqia

საქართველოს მართლმმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომის ოქმი 20 დეკემბერი 2011 წელი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

საქართველოს მართლმმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომის ოქმი 20 დეკემბერი 2011 წელი

2011 წლის 20 დეკემბერს შედგა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდის სხდომა. წმინდა სინოდმა განიხილა შემდეგი საკითხები: 1. ბოლო პერიოდში განსაკუთრებით გაძლიერდა მიზანმიმართული ანტიეკლესიური პროპაგანდა. ასეთი მოქმედება არა მარტო ეკლესიის, არამედ ხალხისა და სახელმწიფოს ინტერესების საწინააღმდეგოცაა. ანტირელიგიური ცილისმწამებლური კამპანია ამასოფლის სულის გამუდმებული ბრზოლაა ეკლესიის მიმართ, რომლისგანაც თავდაცვა ღვთის სიტყვისა და საეკლესიო სჯულის კანონის საფუძველზე უნდა ხდებოდეს. ამავე დროს, სინოდის გადაწყვეტილებები დაცული უნდა იყოს სამღვდელოების და მრევლის სუბიექტური ინტერპრეტაციებისა და ეკლესიის სახელით მათი გავრცელებისაგან. ასეთმა ქმედებამ შესაძლოა გამოიწვიოს დაპირისპირება სასულიერო პირთა შორის, რაც ხელს შეუწყობს ეკლესიის მოწინააღმდეგე ძალების გაძლიერებას. წმინდმა სინოდმა განაჩინა: აქტუალურ საეკლესიო საკითხებზე მსჯელობისათვის სინოდის სხდომებს შორის გაიმართოს მღვდელმთავართა შეხვედრები საპატრიარქოში ქორეპისკოპოსების მონაწილეობით. 2. საეკლესიო სასწავლებლებში განათლების მიღების მსურველთა რიცხვი აღემატება ეპარქიების შესაძლებლობებს. მიუხედავად ამისა, ეკლესია მუდმივად უნდა ზრუნავდეს სასწავლო პროცესის განვითარებისათვის, რისთვისაც აუცილებელია საპატრიარქოსა და ეპარქიებს შორის ურთიერთთანამშრომლობის გააქტიურება. წმინდმა სინოდმა განაჩინა: ა) საპატრიარქოს სასწავლო ცენტრმა შეიმუშაოს და დანერგოს სტანდარტების საეკლესიო სასწავლებლების, სტრუქტურების, სასწავლო პროგრამების, სახელმძღვანელოებისა და პედაგოგიკისათვის; ბ) მიღებულ იქნას არქიტექტურისა და არქეოლოგიის სპეციალობები შესაბამის სასულიერო სასწავლებლებში და განსაკუთრებული ყურადღება მიექცეს ქართული საეკლესიო გალობის შესწავლას; გ) ეპარქიებში მღვდელმთავრების ხელმძღვანელობით სასულიერო პირებმა მოამზადონ მოხსენებები საეკლესიო თემებზე. წელიწადში ორჯერ გაიმართოს საეპარქიო კონფერენციები, სადაც წაკითხული იქნება საუკეთესო მოხსენებები. დ) საბჭოთა პერიოდში ხდებოდა თველოსა და მსოფლიო ისტორიის გაყალბება. შეცდომების გამოსასწორებლად შეიქმნას ისტორიკოსთა ჯგუფი მანგლისისა და წალკის მიტროპოლიტ ანანიას (ჯაფარიძე) ხელმძღვანელობით. 3. სინოდმა იმსჯელა სოფლის მეურნეობის განვითარებაში ეკლესიის მონაწილეობის შესახებ და განაჩინა: ეთხოვოს სახელმწიფოს, დაეხმაროს ეკლესიას სოფლის მეურნეობის პროექტების განხორციელებაში. ეს ხელს შეუწყობს რაიონებში წარმოებებისა და მეურნეობების გამრავლებას, დამატებითი სამუშაო ადგილების გაჩენასა და ეროვნული პროდუქციის წარმოების ზრდას. 4. სინოდმა იმსჯელა ახალი პასპორტების შესახებ და განაჩინა: საკითხის შესასწავლად შეიქმნას კომისია შემდეგი შემადგენლობით: ურბნისისა და რუისის მიტროპოლიტი იობი (აქიაშვილი); ხონისა და სამტრედიის მიტროპოლიტი საბა (გიგიბერია); რუსთავისა და მარნეულის მიტროპოლიტი იოანე (გამრეკელი). 5. სინოდმა იმსჯელა მასობრივი სასუალებებით არაზნეობრივი შინაარსის ინფორმაციის გავრცელების შესახებ და განაჩინა: ზნეობრივი ნორმების უგულებელყოფა საღვო წერილის საფუძველზე საუკუნეების მანძილზე ჩამოყალიბებული ცხოვრების წესის უხეში დარღვევაა. ეკლესია გმობს ანტიზნეობრივი საქმიანობის ნებისმიერ გამოვლინებას და მოუწოდებს იმ პირებს, ვინც პასუხს აგებს საზოგადოებაში ინფორმაციის გავრცელებაზე, აღკვეთონ უზნეობის პროპაგანდა. 6. წმინდა სიონოდმა იმსჯელა ერისა და ეკლესიის წინაშე ძმები კარბელაშვილებისა და ფილიმონ ქორიძის დამსახურების შესახებ და განაჩინა მათი წმინდანებად შერაცხვა. ეპისკოპოს სტეფანეს, დეკანოზ პოლიევქტოსა და მღვდელ ფილიმონ კარბელაშვილებს მიენიჭათ წოდება _ აღმსარებელი; დეკანოზ ანდრიასა და მღვდელ პეტრე კარბელაშვილებს მიენიჭათ წოდება _ მღვდელმოწამე; ფილიმონ ქორიძეს ეწოდა ერისათვის თავდადებული.

 

არქიმანდრიტი კვიპრიანე (კერნი)

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

მღვდელმსახური და აღსარება


ცოდვილის აღსარება, ანუ სულიერ მოძღვართან დიალოგი არსებითად განსხვავდება ნებისმიერი სხვა საუბრისაგან: უწინარეს ყოვლისა, ადამიანი აღსარებისას სრულიად საპირისპიროდ იქცევა, ვიდრე ჩვეულებრივ, ყოველდღიურ ცხოვრებაში. თუკი ყოველთვის და ყველგან ადამიანი ცდილობს თავი საუკეთესო კუთხით წარმოაჩინოს და გულმოდგინედ ფარავს ნაკლოვანებებს, რათა ვინმეს უფრო ცუდი არ ეგონოს, ვიდრე სინადვილეშია, აღსარებაზე იგი ყველა თავის უარყოფით მხარეს ამჟღავნებს, ცდილობს, გაიხსენოს ყოველი ჩადენილი ცოდვა, არ რცხვენია, რომ საკუთარი თავი დამამცირებელ მდგომარეობაში წარმოაჩინოს. ეს არის პირველი და უმთავრესი პირობა მართებული და სულისათვის მარგებელი აღსარებისათვის, რასაც მღვდელმსახურმა აუცილებლად უნდა მიაღწიოს. ამით უნდა იწყებოდეს ყოველი აღსარება. ეს უნდა ისწავლოს მღვდელმა. ადამიანი, რომელსაც აღსარებისას საკუთარ ცოდვებზე საუბარი ეშინია, „რომელიც ნანობს თავისი ახლობლების ცოდვებს, მაგრამ არა საკუთარს“, აღსარებას საზოგადო საგნებზე საუბრად აქცევს ხოლმე, რაც იმის მანიშნებელია, რომ მას წარმოდენა არა აქვს საერთოდ აღსარების შესახებ, ამგვარი „აღსარებით“ კი თავისი სულისთვის არანაირი სარგებელი არ მოაქვს. აღსარება შლის ყველა ზღვარს და სულიერ მოძღვარსა და ცოდვილს შორის ურთიერთობას აბსოლუტური თანასწორობის ხასიათს ანიჭებს. მღვდელს უხდება აღსარების მიღება ბავშვებისა და მოზრდილებისგან, ქალებისა და კაცებისგან, უბრალო ადამინებისა და ბრძენი მეცნიერებისაგან; ობივატელებისგან, გლეხებისგან, ღატაკებისგან, თავის თანამოძმემღვდელმსახურებისაგან, იერარქებისგან, მეფეებისა და ქვეყნის მმართველებისგან. მაგრამ ამ კატეგორიათა შორის არსებული განსხვავება სრულებით იშლება ერთი საერთო სახელის მიღმა - „მონანული“, ანუ ეს ადამიანები ისინი არიან, ვისაც სულის ხელახალი შობა სურთ. ამიტომაც, სულიერი მოძღვრის სინდისი კრისტალურად გამჭვირვალე უნდა იყოს ყოველი ადამიანის მოსასმენად, მისი მოთმინება - ყოველთვის უსაზღვრო, სიმართლის საზომი კი - უმწიკვლოდ სწორი.

აქედან იშვება სწორედ განსაკუთრებული ურთიერთობა „სულიერ მამასა“ და „სულიერ შვილს“ შორის. ეს არც ფრაზეოლოგიაა და არც პირობითი ნათქვამი. მოძღვრის თანაგრძნობით სავსე სიყვარული სწორედ ასეთ სულიერ ნათესაობას წარმოქმნის. ამ ნათესაობაში სულაც არ არის საჭირო რაიმე სენტიმენტალობა. სულიერი მამობა არის სიყვარული და არა ძალაუფლება. მოძღვრის ხელთ ბალზამიცაა და მტკიცე, სიმართლის კვერთხიც. სულიერი მოძღვრისადმი მორჩილებას სულიერი დიქტატურის ელფერი არ უნდა დაჰკრავდეს, სულიერი მოძღვარი სულაც არ არის „სულიერი დირექტორი“, როგორც ასე ხშირად მოიხსენიება ლათინებთან. მაგრამ, მეორეს მხრივ, არ უნდა დაგვავიწყდეს მოძღვრის ძალაუფლება და მისდამი მორჩილების მომენტიც.

დაწვრილებით...
 

ნილოს სინელი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

რვა მზაკვარ სულზე

გემოთმოყვარებაზე

თავი 1. ნაყოფიერების დასაბამი - ყვავილია, ხოლო მოღვაწეობისა - თავშეკავება. ის, ვინც სტომაქს იმორჩილებს, ვნებებს ძალას უკარგავს, ხოლო დანაყრების სურვილით ძლეული ძალას ჰმატებს გემოთმოყვარებას. დასაბამი წარმართთა - ამალეკი, და ვნებათა დასაბამი - გემოთმოყვარება. ცეცხლისთვის - შეშაა საჭმელი, ხოლო მუცლისთვის საზრდელია - ჭამადი. ბევრი შეშა დიდ ცეცხლს აალებს, ხოლო ჭამადის სიმრავლე გემოთმოყვარებას კვებავს. საწვავი ნივთიერების კლებასთან ერთად ცეცხლიც კლებულობს, ხოლო ჭამადის სიმწირე გემოთმოყვარებას ასუსტებს. ვინც დაეუფლა (ვირის) ყბას, მან ამოწყვიტა უცხოტომელნი და ადვილად შეიხსნა ხელები (იხ. მსაჯულთა 15, 14). ყბით ამოწყვეტამ (მსაჯულთა 15, 17) წყაროსთვალი წარმოქმნა და უმოქმედობამდე მიყვანილმა გემოთმოყვარებამ მოსწრაფე ჭვრეტა შვა. კარვის პალომ (მსაჯულთა 4, 21), ჩარჭობილ იქნა რა საფეთქელში, მტერი მოკლა, ხოლო სიტყვამ თავშეკავებისამ ვნება მოაკვდინა.

ჭამადის ნდობამ ურჩობა შვა, ხოლო დამატკბობელმა გემოსხილვამ გამოჰხადა სამოთხიდან. მრავალფასეული ჭამადი სასას ატკბობს, მაგრამ, იმავ დროს, თავშეუკავებლობის დაუძინებელ მატლსაც ასაზრდოებს. შეთხელებული მუცელი ლოცვაში სიფხიზლისთვის ამზადებს, გამაძღარი კი ღრმა ძილს ჰგვრის. მშრალი მარხვის ჟამს აზრი ფხიზელია, ფუფუნებითი ცხოვრება კი უფსკრულში კარგავს გონებას. მმარხველის ლოცვა - მაღლა მოფარფატე არწივის მართვეა, ნაყროვანებით დამძიმებული მემთვრალის ლოცვა კი თავდაღმა მიექანება. მმარხველის გონება მოწმენდილ ცაზე მოკაშკაშე ვარსკვლავია, ლოთის გონება კი - წყვდიადია უმთვარო ღამეში. ნისლი მზის სხივებს ჰფარავს, მიღებული ჭამადის ოხშივარი კი გონებას აბნელებს.

თავი 2. ჭუჭყიანი სარკე ზედმიწევნით ვერ გადმოსცემს არეკლილ გამოსახულებას, ხოლო სიმაძღრით დასუსტებული აზროვნება კი ვერ იტევს თავის თავში ღვთიურ მეცნიერებას. დიდი ხნის დაუმუშავებელი მიწა ეკალ-ბარდს აღმოაცენებს, გემოთმოყვარის გონება კი უშვერ ზრახვებს ბადებს. შეუძლებელია სიმყრალეში წააწყდე კეთილსურნელებას, და გემოთმოყვარეში - ჭვრეტის ნელსურნელებას. გემოთმოყვარის თვალი ღრეობებს ეძებს, ხოლო თავშეკავებულისა - ბრძენთა შეკრებას. გემოთმოყვარის სული მოწამეთა ხსენების დღეებს ანგარიშობს, თავშეკავებული კი მათ ცხოვრებას ბაძავს. მხდალი მხედარი ბრძოლის მაუწყებელ საყვირის ხმაზე თრთის, გემოთმოყვარე კი - თავშეკავების შესახებ ქადაგებაზე. გემოთმოყვარე მონოზონი თავისი მუცლის მევალეა და მათრახის ცემით იხდის თავის ყოველდღიურ გადასახადს. მოჩქარე მგზავრი მალე მიაღწევს ქალაქს, თავშეკავებული მონოზონი კი - აუმღვრეველ მდგომარეობას. ზანტი მგზავრი ღამისთევისთვის ღია ცისქვეშ უდაბნოში ჩერდება, და მონოზონი გემოთმოყვარეც ვერ მიაღწევს უვნებელობის სადგურს. საკმევლის კმევა კეთილსურნელებით ავსებს ჰაერს, და თავშეკავებულის ლოცვა - ღვთის საყნოსელს.

დაწვრილებით...
 

იღუმენი ფილარეტი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

ქრისტიანული შეხედულება ომზე

(ღირსი ათანასე ათონელისა და წმ. მოციქულთასწორის კირილეს შეფასება)

ქრისტიანული პატრიოტიზმი თითოეული ჩვენთაგანისაგან მოითხოვს მამულისათვის შეძლებისდაგვარად სამსახურს, რომელიც უპირველესად ხორციელდება მაშინ, როცა ადამიანი ამა თუ იმ სახელმწიფოებრივ თუ საზოგადოებრივ სამსახურშია. მამულისთვის სამსახური უფრო მეტად დაფასებულია, როცა იგი უანგაროდ სრულდება, ყოველგვარი მოსაზრებებისა და მატერიალური დაინტერესების გარეშე. მაგრამ, ასე თუ ისე, ადამიანი თავის სახელმწიფოს ემსახურება მაშინაც კი, როდესაც უბრალოდ მონაწილეობს მის ცხოვრებაში, მაგ. მუშაობს, წერს ბეჭდვითი სიტყვის ორგანოებში ან მონაწილეობას საზოგადოებრივ არჩევნებში და ა.შ. სწორედ აქ უნდა ცდილობდეს სარგებლობა მოუტანოს ქვეყანას, ხალხს და არა პირადი ინტერესების დაცვას. მაშინ მას სინდისი დამშვიდებული ექნება. დაე, ნუ მიაღწევს გარეგნულ წარმატებას, სამაგიეროდ პატიოსნად, ქრისტიანულად მოიხდის სამშობლოს პატრიოტის და ერთგული შვილის ვალს.

არსებობს ასეთი ანდაზა: „მეგობარი ჭირში გამოიცნობაო“. ჭეშმარიტი პატრიოტის სიყვარულიც თავისი ხალხის მიმართ განსაკუთრებით ძლიერად ვლინდება საყოველთაო განსაცდელისა და უბედურების ჟამს. ნებისმიერმა იცის, თუ როგორ მდგომარეობაშია ადამიანი, რომელსაც მძიმედ ჰყავს ახლობელი ადამიანები, მას არავითარი განწყობა არა აქვს არც გართობისა და არც საკუთარი სიამოვნებისათვის. დარდსა და საზრუნავში ჩაფლულს ხანდახან არც ჭამა ახსენდება და აღარც სმა, არ შეუძლია არც დასვენება და არც ძილი. რაღაც ამდაგვარს უნდა განიცდიდეს სამშობლოს უბედურების ჟამს ის ადამიანი, ვისაც გულწრფელად უყვარს სამშობლო. თუ ჩვენი გული თავიდან ბოლომდე აღვსილია მხოლოდ პირადი განცდებითა და ინტერესებით, თუ ჩვენი საქმე და სიტყვა დაშორებულია, როგორც აღმოსავლეთი დასავლეთისაგან, მაშინ ეს სამშობლოს სიყვარული არ ყოფილა! ჩვენში მამულისთვის სამსახურში ყველაზე თავგანწირულ გმირობად აღიარებულია სიკვდილი სამშობლოსათვის, უმთავრესად ომში. სამშობლოს დამცველი მებრძოლი ქრისტიანი ნამდვილად აღასრულებს ქრისტეს მცნებას: „უფროის ამისა სიყვაურლი არავის აქვს, რათა სული თჳსი დადვას მეგობართა თჳსთათჳს“ (იოან. 15,13).

ომი, თავისთავად, რა თქმა უნდა, ბოროტება და უაღრესად სამწუხარო მოვლენაა, ღრმად საწინააღმდეგო ქრისტიანული მოძღვრებისა. თქმა არ სჭირდება იმას, რომ თუ რა სასიხარულო იქნებოდა, ადამიანებს რომ შეეწყვიტათ ერთმანეთში ომი, მაშინ ხომ დაისადგურებდა დედამიწაზე მშვიდობა. მაგრამ სამწუხაროდ, სინამდვილე სულ სხვას გვეუბნება. მხოლოდ სინამდვილეს დაშორებულ მეოცნებეებს და ცალმხრივ მოაზროვნე სექტანტებს შეუძლიათ უარყონ ომი, ასე ვთქვათ, არ დაუშვან ომი რეალურ ცხოვრებაში.

დაწვრილებით...
 

არქიმანდრიტი ხარლამპი ვასილოპულოსი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

რატომ არა ხარ ეკლესიაში?

წინასიტყვაობა

ვერც კი ვიფიქრებდით, რომ ამ წიგნზე ასეთი მოთხოვნილება იქნებოდა და რამდენიმე წელიწადში მოგვიხდებოდა მეათე გამოცემის მომზადება რამდენიმე ათასიანი ტირაჟით. 

იგი, ყოველგვარი რეკლამისა და პრეზენტაციის გარეშე გადადიოდა ხელიდან ხელში და ვრცელდებოდა ყველგან. ამ წიგნის ყოველი წამკითხველი თავს ვალდებულად თვლიდა ერჩია მისი წაკითხვა სხვებისთვისაც. აი, რას გვწერს ერთ-ერთი გიმნაზიის დირექტორი ვ. ტროკასი: „დიდი ყურადღებით წავიკითხე თქვენი წიგნი. გილოცავთ და მადლობას გიხდით საეკლესიო ცხოვრების საკითხების განმარტებისათვის. კარგი იქნებოდა ამ წიგნის გავრცელება ქრისტიანულ ოჯახებში“.

ჟურნალი „ენორია“ წერს: „ეს წიგნი პატარა, მაგრამ ბევრის მომცველია. იგი ეძღვნება, ეკლესიაში, წირვა-ლოცვაზე დასწრებასთან დაკავშირებულ საკითხებს. დასაწყისში მისი ავტორი დაბეჯითებით გვარწმუნებს ეკლესიაში სიარულის აუცილებლობაში და გვესაუბრება მის სარგებლობაზე. შემდეგ მოჰყავს თავის მართლების მაგალითები, რომლებიც ჩვეულებრივ თან ახლავს საკვირაო ღვთისმსახურების გაცდენას და დაწვრილებით განილიხავს ამ ყუარყოფითი მოვლენის ბუნებას. უბრალოდ და გასაგებად გვიხსნის როგორ უნდა მოვემზადოთ ეკლესიაში წასასვლელად და ბოლოს ამთავრებს საღვთო ლიტურგიის მოქმედებათა მოკლე, მაგრამ ღრმა განმარტებით.

ამ წიგნის უდავო ღირსებები გვავალებს მის ფართოდ გავრცელებას, მით უმეტეს, თუ გავითვალისწინებთ რა ცოტა ხალხი ცხოვრობს დღეს ეკლესიურად. ამით დიდი სარგებლობას მიიღებს ხალხიც და წმინდა ეკლესიაც“.

უამრავმა ადამიანმა, რომელიც სხვადასხვა მიზეზის გამო არ დადიოდა ტაძარში, ამ წიგნის წაკითხვის შემდეგ დაიწყო ეკლესიური ცხოვრება! ერთი მართლმადიდებელი ქრისტიანი შეეკითხა კუნძულ პარნისზე მცხოვრებ გემის მეპატრონეს, დადიოდა თუ არა ის ეკლესიაში. მან უპასუხა, რომ დრო არა აქვს და თანაც რევმატიული ტკივილები აწუხებს. მაშინ ქრისტიანმა მას ეს წიგნი აჩუქა. სამი დღის შემდეგ გემის მეპატრონე უკვე წმ. სამების ტაძარში იყო და მას შემდეგ რეგულარულად დადიოდა იქ. ჩვენ დარწმუნებულნი ვართ, რომ ამ წიგნის მეოცე გამოცემაც სასარგებლო იქნება. კარგია, თუ ის შევა ყველა სახლში. მკითხველო, ამაში შენც შეგიძლია დაგვეხმარო. მოთმინებით და გულმოდგინებით გაავრცელე ეს წიგნი და მიიღებ ჯილდოს ღვთისაგან. შენც გააკეთე ის რასაც ბევრი სხვა უკვე აკეთებს. ისინი ჩუქნიან ამ წიგნს თავის ნაცნობებს და შედეგიც არ აყოვნებს. ტაძრები ივსება, ვინც ადრე არ დადიოდა ეკლესიაში, მოდის მთელი ოჯახით.

დაწვრილებით...
 

მღვდელ-მონაზონი სერაფიმე ვირიცელი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

გახსოვდეს, ეს ჩემგან იყო


გიფიქრია ოდესმე, რომ ყველაფერი, რაც შენ გეხება, მეხება ასევე მეც? რადგან ის, რაც გეხება შენ, ეხება ჩემი თვალის ჩინს.

შენ ძვირფასი ხარ ჩემთვის, უძვირფასესი, მე შენ შეგიყვარე, ამიტომაც განსაკუთრებულ სიხარულს მანიჭებს შენი აღზრდა.

როდესაც თავს განსაცდელი დაგატყდება და მდინარესავით მოგადგება მტერი, მინდა იცოდე, რომ ეს ჩემგანაა.

შენი უძლურება ჩემს ძალას ითხოვს და თუ გსურს უსაფრთხოდ იყო, მომეცი საშუალება, ვიბრძოლო შენთვის.

მძიმე გარემოებაში იმყოფები? იმ ადამიანთა შორის, შენი რომ არ ესმით, ანგარიშს არ უწევენ შენი სულისათვის საჭიროს და გრთგუნავენ? გახსოვდეს – ეს ჩემგანაა.

მე ვარ უფალი, მეუფე ყოველგვარი გარემოებისა, შემთხვევით კი არ აღმოჩენილხარ იქ, სადაც დაგადგინე.

შენ არ მთხოვდი, მორჩილება მესწავლებინა შენთვის?! ჰოდა, დაგაყენე ზუსტად იმ გარემოში, იმ სკოლაში, სადაც ამ გაკვეთილს ასწავლიან. შენი გარემო და შენთან მცხოვრებნი მხოლოდ ჩემს ნებას აღასრულებენ.

გაჭირვებაში ხარ და თავი ძლივს გაგაქვს? გახსოვდეს ყოველთვის – ეს ჩემგანაა. ჩემს ხელშია მატერიალური კეთილდღეობა შენი, მინდა ჩემთან მოირბინო და ჩემზე იყო დამოკიდებული. ჩემი მარაგი ულევია.

მინდა, რომ დარწმუნდე ჩემს ერთგულებაში. არ დავუშვებ, გაბედონ და გითხრან შენი გასაჭირი – არ გწამდა ღმრთისაო!

დაწვრილებით...
 

წმიდა ეფრემ ასური

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

სიკუდილისათჳს და გამოსლვისათჳს სულისა ჴორცთაგან


ვაჲ ჩუენდა შენ მიერ, ჵ სიკუდილო, რამეთუ თანა-მდები ხარ უწყალოჲ, რომელი არავის მიუტევებ, და მოსესხე ხარ სასტიკი, რომელი არა გარდაიჴადები. და მტაცებელი ხარ ძლიერი, რომელი არა დააცადებ; და მპარავი ხარ მღჳძარე, რომელსა არა გრცხუენის; და ჴელმწიფე ხარ მბრძანებელი, რომელსა არა გეშინის; და მოციქული ხარ მოსწრაფე, რომელი არა სდროებ; და მსაჯული ხარ თუალ-უხუავი, რომელსა არა მიგაქუს ქრთამი; და მოსაჯული ხარ მძლე, რომელი მიიძლევ მოსაგრესა საშჯელად საუკუნოდ.

ვაჲ, რაჲ მწარე არს გემოჲ სასუმელისა შენისაჲ და საშინელ არს ჟამი მოსლვისა შენისაჲ. ჵ რაჲ საზარელ არს ხილვაჲ პირისა შენისაჲ და რაჲ შესაძრწუნებელ არს საყოფელი სანახებისა შენისაჲ. რაჲ ფიცხელ არს და მძიმე სრბაჲ გზისა შენისაჲ, და რაჲ მტკივან არს და წუხილ თანა-ქცევაჲ შენი გარემოჲს მიწოდებულისა მის, რამეთუ ზარ-ტეხილ იქმნის სული იგი, რაჟამს გიხილის შენ გარემოჲს მისსა მავალი, და ეძიებნ ადგილსა შეძრწუნებული, რაჲთამცა ვითარ სადა დაემალა პირსა შენსა.

ვაჲ არს მისა, რომელმან არა იღუაწოს ვიდრე შენდა მოსლვადმდე და შემთხუევად. ვაჲ არს მისა, რომელმან არა იზრუნოს ვიდრე ხილვადმდე პირისა შენისა თავისა თჳსისათჳს. ვაჲ არს მისა, რომელი არა განკრძალულ იყოს ვიდრე წოდებადმდე მისა შენ მიერ. ვაჲ არს მისა, რომელი არა მოსწრაფე იყოს ვიდრე დადგომამდე შენდა მის თანა. ვაჲ არს მისა, რომელი უგულისჴმო იქმნეს და არა მოელოდის ჴმასა მოსლვისა შენისასა. და ვაჲ არს მისა, რომელმან უდებობით წარჰჴადნეს დღენი მისნი ცხორებასა თჳსსა. ხოლო ნეტარ არს, რომელი აიძულებდეს თავსა თჳსსა ლოცვად წარდგომად წინაშე უფლისა, ვიდრე მოწევნადმდე დღისა მის საშინელისა.

ნეტარ არს მისა, რომელი მოსწრაფე იქმნეს და განკურნოს სენი წყლულებისა თჳსისაჲ, ვიდრე არს-ღა იგი სოფელსა ამას შინა. და რამეთუ სიკუდილი უმჯობეს არს სოფლისა ამის ცხორებასა მათთჳს, რომელნი ცოდვასა შინა უშჯულოებით ცხონდებიან. უკუეთუ მართალი იყოს, რომელი-იგი მიიცვალა, ექმნეს მას სიკუდილი განმსუენებელ ურვათაგან ამის სოფლისათა და მიემთხჳოს წყალობასა უფლისა თჳსისასა და შევიდეს სიხარულსა მაცხოვარებისა მისისასა. და უკუეთუ ცოდვილი იყოს, არღარა შესძინებდეს ბრალთა თჳსთა, არამედ ექმნეს მას სიკუდილი განმკუეთელ და მომსპოლველ ნივთთა ცოდვისა მისისათა.

დაწვრილებით...
 

ივერთა მონასტრის საკვირველთმოქმედი კანდელი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

ივერთა მონასტრის ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის მთავარ ტაძარში, ზუსტად მშვენიერი სამეუფო კარის წინ ჰკიდია დიდი უძველესი ვერცხლის კანდელი, შეწირული მღვდელმონაზონ ბენედიქტე ქიოტიშვილის მიერ 1834 წელს. ეს კანდელი წარმოადგენს უცნაურ და საიდუმლოებით მოცულ მოვლენას, ხილულ საოცრებას, ვინაიდან არ ემორჩილება სიმძიმის ძირითად კანონს და მოძრაობს თავისთავად, ან უკეთ რომ ვთქვათ, უხილავი ძალით, რითმულად და ჰორიზონტალურად დიდი ხნის განმავლობაში. ეს სასწაული ხდება დიდ დღესასწაულებზე წირვისა და ლოცვის დროს, ხოლო ჩვეულებრივ დღეებში მოულოდნელად და უეცრად მიუხედავად იმისა, არის თუ არა ლიტურღია. დღესასწაულებზე კანდელი მოძრაობას იწყებს მეტწილად ღამის თევის დროს, როდესაც იწყება ღმრთიმსახურების მთავარი ნაწილი, როცა სასიხარულო ჰიმნებსა და საგალობლებს უგალობენ უფალს და ადიდებენ დედოფალს ჩვენსას ღმრთისმშობელს და როცა ზეიმისთვის ტიპიკონის მიხედვით ინთება შანდლები და ტაძრის ყველა სანთელი. ეს საკვირველი სანახაობა იმ წუთებში იწვევს შიშსა და გაოცებას, სიხარულსა და მოკრძალებას, როგორც მონასტრის მამათა შორის, ასევე იმ დროს იქ მყოფ მლოცველებშიც, რომლებიც პირველად ხედავენ ამ მოვლენას.

დაწვრილებით...
 

რისთვისაა საჭირო მარხვა

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

პირველი მცნება, რომელიც ღვთის მიერ კაცობრიობას მიეცა, სწორედ მარხვას მიემართება. მარხვა აუცილებელი იყო ჩვენთვის სამოთხეში, ცოდვით დაცემამდე, და მით უფრო აუცილებელია ახლა, სამოთხიდან განდევნის შემდეგ. ჩვენ უნდა ვიმარხულოთ, რათა აღვასრულოთ ღვთის მცნება. ბიბლიის მრავალ წიგნშია მითითებული მარხვის მნიშვნელობა, მაგალითად, წინასწარმეტყველ იოველის წიგნში ნათქვამია: „ახლაც ამბობს უფალი: მოიქეცით ჩემსკენ მთელი გულით, მარხვით და მოთქმა-გოდებით. გულები დაიგლიჯეთ და არა სამოსელი, დაუბრუნდით უფალს, თქვენს ღმერთს; მოწყალე და შემბრალებელია იგი, სულგრძელი და მრავალმადლიანი... ჩაბერეთ საყვირს სიონზე, დათქვით მარხვა და გამოაცხადეთ ჯარობა“ (იოველი 2, 12-15).

უფალი ბრძანებს, რომ ცოდვილმა ადამიანებმა უნდა იმარხულონ, თუკი მისი წყალობის მიღება სურთ. ტობითას წიგნში ანგელოზი ეუბნება ტობიას: „სიკეთეა ლოცვა მარხვით, მოწყალებით და სამართლიანობით. სჯობს მცირედი და სამართლიანობით, ვიდრე მრავალი და უსამართლობით“ (ტობ. 12, 8).

დაწვრილებით...
 

შობის მარხვის დასაწყისი

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

კალენდრის მიხედვით შობის მარხვა უკანასკნელი მრავალდღიანი მარხვაა. იგი იწყება 15 ნოემბერს ძველი სტილით (ახალი სტილით - 28 ნოემბერს) და 25 დეკემბრამდე (ახალი სტილით - 7 იანვრამდე) გრძელდება. იგი ორმოცდღიან პერიოდს მოიცავს. საეკლესიო ტრადიციით, ამ მარხვას ფილიპე მოციქულის ხსენების დღესაც უკავშირებენ (ძვ. სტ. 14, ახლით - 27 ნოემბერი).

საშობაო მარხვა ქრისტეშობის დღესასწაულისადმი მომზადების პერიოდია. ლეონ დიდი წერს: „მარხვის შენახვა წელიწადის ოთხივე დროში გვიხდება, რათა მთელი წლის განმავლობაში ვაცნობიერებდეთ, რომ განუწყვეტლივ ვსაჭიროებთ განწმენდას; რათა ჩვენს დაუდევარ ცხოვრებაში ყოველთვის ვცდილობდეთ მარხვითა და მოწყალების გაღებით შევმუსროთ ცოდვა, რომელიც მრავლდება ხორცის უძლურებითა და უწმინდური ზრახვებით“.

ლეონ დიდის სიტყვებით, საშობაო მარხვა არის უფლისადმი გაღებული მსხვერპლი წლის განმავლობაში მოწეული ნაყოფისათვის. „როგორც უფალმა უხვად მოგვმადლა მიწიერი ნაყოფი, - წერს წმიდანი, - ასევე ამ მარხვის განმავლობაში ჩვენც გულუხვნი და მოწყალენი უნდა ვიყოთ გლახაკთა მიმართ“.

დაწვრილებით...
 

წმინდა მღვდელმთავარი ნიკოლოზ სერბი (ველიმიროვიჩი)

ელფოსტა ბეჭდვა PDF

მისიონერული წერილები

მორჩილ გაბრიელ ი.-ს - რატომ წავიდა ქრისტე

როდესაც ბატონი ყანაში მიდის, რათა დააპუროს და გაამხნეოს თავისი მუშები, ყოველივეს შეასრულებს და სახლში ბრუნდება. 

როდესაც მეფე მტერთან საომრად მიდის, დაამარცხებს მას და დედაქალაქში ბრუნდება.

როდესაც ექიმი საავადმყოფოში მიდის, რათა გასინჯოს, მკურნალობა დაუნიშნოს და წამლები გამოუწეროს, როდესაც შეასრულებს ყოველივეს, საავამდყოფოს ტოვებს.

როდესაც მშობლები შვილებს შორეულ მხარეში ესტუმრებიან, გადაიხდიან მათ ვალებს, უზრუნველყოფენ კარგი განათლებით, თავად კი საკუთარ კერას უბრუნდებიან და შვილების დაბრუნებას მოელიან.

დაწვრილებით...
 


JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

City Ozurgeti: 9 April Str N19

ვებ გვერდს ემსახურება მონაზონი ეფემია (ჩხარტიშვილი)


ფოტო მასალები გამოყენებულია შემოქმედელი მიტროპოლიტი იოსების არქივიდან. მისი გადმოწერისას გთხოვთ დაიცვათ საავტორო უფლებები.


შემოქმედი 360

ფირნიშები

© Copyright shemoqmedi.ge 2011 • All rights reserved

ჰოსტინგ პროვაიდერია Serv.Ge
საიტის ავტორი: ირაკლი ვაჩნაძე

ვებ–გვერდი მოქმედებს შემოქმედელი მიტროპოლიტი იოსების ლოცვა-კურთხევით.


imeroniGeorgian orthodox church calendar.ალაზანიმართლმადიდებელი საქართველო